Tomasz Śliwa - nauczyciel gry na instrumentach ludowych w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia im. St. Moniuszki w Zbąszyniu.
Był znanym i cenionym artystą ludowym, wybitnym muzykiem oraz budowniczym instrumentów ludowych. Urodził się w 1892 roku w Perzynach koło Zbąszynia. Pochodził z rodziny chłopskiej. Od najmłodszych lat interesowała go sztuka gry na koźle. Prowadząc własne gospodarstwo, zajmował się budową instrumentów, grał w kapeli koźlarskiej. W latach trzydziestych, poprzedniego stulecia, został odkryty przez profesor Jadwigę Sobieską.
Tomasz Śliwa był w Polsce jedynym oficjalnym nauczycielem nie posiadającym podstawowego wykształcenia, nie znającym nut: "Jo nie śmiem się uczyć, żeby te starodawne tradycje boły zaginione". Swych wychowanków uczył metodą pamięciową. Z tabel chwytów, opracowanych przez
Antoniego Janiszewskiego, korzystali uczniowie zaawansowani. Ułatwiało to skoncentrowanie się na samej melodii i odtwarzaniu jej w taki sam sposób jak nauczyciel.
Mistrz Śliwa występował w licznych koncertach, festiwalach i konkursach, grał dla Polskiego Radia, dla telewizji, dla Polskiej Kroniki Filmowej. Jest bohaterem dokumentalnego filmu pt. "Kozioł śpiewający", reżyserii Kazimierza Muchy. Muzyka jego dotarła nawet do Australii, potwierdzeniem czego są listy pisane do Śliwy, w tórych autor zachwyca się grą naszych koźlaży. 25 marca 1973 roku, na Walnym Zebraniu Stowarzyszenia Muzyków Ludowych przyznano mu tytuł Członka Honorowego. Za pracę dydaktyczną i artystyczną otrzymał także liczne wyróżnienia i nagrody: Nagrodę Województwa Zielonogórskiego za Zasługi wDziedzinie Upowszechniania Kultury Ludowej na rok 1963, Złoty Krzyż Zasługi w 1967r, Krzyż Kawalerski w 1973r, Nagrodę im. Oskara Kolberga w 1974
Śliwa budował kozły dla Stowarzyszenia Muzyków Ludowych, dla Poznańskiej Opery, Reprezentacyjnej Orkiestry Wojska Polskiego. W 1970 roku jeden z jego kozłów weselnych został przekazany do muzeum w Hiszpani. Po jedny egzemplarzu kozła i sierszenek SML przesłał do muzeum do Nowego Jorku. Trzy kozły znajdowały się w posiadaniu "Mazowsza", a Tomasz Śliwa kilkakrotnie gościł w Karolinie, by przekazywać swą wiedzę i doświadczenie kapeli zespołu. Przywrócił także do życia kozła ślubnego i udoskonalił sieszenki poprzez zmianę ustnika na dymkę.
Tomasz Śliwa zmarł 31 sierpnia 1976r.


na podstawie "Działalność S.M.L. w Zbąszyniu w latach 1950 - 1978"
autorstwa Małgorzaty Sroki (Zielona Góra 1976)