Antoni Janiszewski - urodził się 29 października 1909r. w Poznaniu, ojciec Franciszek, matka Bolesława z Zygierskich.
Do Miejskiej Szkoły Wydziałowej w Poznaniu uczęszczał w latach 1919 - 1923. Lekcje gry na skrzypcach pobierał u pana Dzikowskiego, był także członkiem orkiestry działającej w tej szkole. W tym czasie był również członkiem Poznańskiego Chóru Katedralnego xs. Wacława Gieburowskiego.
W latach 1923 - 1927 był uczniem Seminarium Nauczycielskiego w Czarnkowie. Lekcje gry na skrzypcach, fortepianie i organach pobierał u Janusza Nowaka. Poznał tam również sztukę gry na trąbce u Stanisława Drzewieckiego. W orkiestrze symfonicznej S. N. grał na skrzypcach i altówce.
W okresie od 1927 - 1932 był uczniem Poznańskiego Instytutu Muzycznego, gdzie pobierał naukę gry na fortepianie u pani Rojewskiej. Ukończył kursy średnie z przedmiotów teoretycznych w zakresie muzyki i kompozycji u Feliksa Nowowiejskiego. Był wolnym słuchaczem na Muzykologii Uniwersytetu Poznańskiego u profesora doktora Łucjana Kamińskiego, pracując jednocześnie w Dyrekcji Koleji Państwowych w Poznaniu. W tym czasie był również dyrektorem Poznańskiego Koła Instrumentalno - Wokalnego "Symfonia". Pierwszy występ w/w zespołu miał miejsce w 1929r.
W roku 1932 - 1934 odbył obowiązkową służbę wojskową w 60 Pułku Piechoty w Ostrowie Wlkp, gdzie otrzymał przydział do orkiestry pułkowej jako orkiestmistrz. Kapelmistrzem był wówczas porucznik Stanisław Paszke. Za jego zezwoleniem uzupełniał studia muzyczne w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej w Poznaniu.  

W wojsku prowadził zespoły kameralne, pracował w teatrze wojskowym, dyrygował orkiestrze symfonicznej, pisał wodewile, rewie i operetki z powodzeniem wystawiane w Teatrze Ostrowskim. W "Orędowniku Ostrowskim" z tego okresu czytamy: "... Parodie Miłości to najnowsza praca młodego kompozytora Antoniego Janiszewskiego. Prześliczne melodie i nadzwyczaj pomysłowe balety, beztroski humor zapewniają powodzenie tej rewii...". Na akademii ku czci Prezydenta Rzeczpospolitej Orkiestra 60 Pułku Piechoty w Ostrowie Wlkp. pod batutą młodego kompozytora "...odegrała kilka utworów. Dobry zespół muzyczny zbierał zasłużone brawa publiczności. Z odegranych utworów szczególnie dobrze wypadła uwertura "Czar lasu" Antoniego Janiszewskiego. Opracowana z talentem wystawiła dobre świadectwo młodemu kompozytorowi...".
W 1934 roku zdał egzamin kwalifikacyjny na muzyka zawodowego. Po odbyciu służby wojskowej Antoni Janiszewski otrzymał licencje od Ministerstwa Wyznań i Oświecenia Publicznego na prowadzenie szkoły muzycznej w Ostrowie Wlkp. przy ul. Żydowskiej. Jego kursy muzyczne, taką bowiem nazwę nosiła początkowo ta szkoła, urządzały bezpłatne audycje muzyczne. Przez Janiszewskiego była prowadzona dwa lata a sam dyrektor został ogłoszony kompozytorem ostrowskim.
W okresie wojny Antoni Janiszewski brał udział w obronie Warszawy. Wzięty do niewoli, uciekł z pociągu przewożącego jeńców do Niemiec. Z okolic Poznania dostał się do Zbąszynia.
Podczas okupacji pracował jako robotnik na kolei. Wykorzystując swoje umiejętności pedagogiczne i muzyczne udzielał potajemnie lekcji. Uczniowie uczestniczący w zajęciach zbierali się u państwa Prządków na ul. Wigury. Na lekcjach oprócz muzyki przerabiana była także literatura polska. Na wspólnych wieczorach śpiewano polskie pieśni narodowe i regionalne.
Po oswobodzeniu Zbąszynia zorganizował orkiestrę kolejową, której został kapelmistrzem.
W 1950r w Zbąszyniu zostało powołane Wiejskie Ognisko Muzyczne. Organizację i kierownictwo powierzono Antoniemu Janiszewskiemu. Zadania jakie sobie postawił to w pierwszym rzędzie: opieka nad muzyką ludową regionu zbąszyńskiego, umuzykalnienie młodzieży, przygotowanie instrumentów muzycznych oraz urządzanie wieczorów muzycznych. Aby lekcje mogły się odbywać kierownik ogniska przywiózł z mieszkania własne pianino, akordeon i skrzypce. Szybki rozwój placówki przyczynił się do przemianowania na Miejskie Ognisko Muzyczne. W listopadzie 1951r. powstaje 50 osobowy zespół akordeonistów prowadzony przez J. Golińskiego i 30 osobowa orkiestra smyczkowa prowadzona przez A. Janiszewskiego.
Wielką imprezą, która odbyła się w historycznym parku zbąszyńskim były I Wojewódzkie Pokazy Ognisk Artystycznych. Jej inicjatorem był Antoni Janiszewski
  
W 1958 Antoni Janiszewski wspólnie z gronem nauczycielskim zorganizował Zbąszyński Festyn Przyjaźni, na który przybyło okoł 8 tys wycieczkowiczów. Państwowe Ognisko Muzyczne cieszyło się dużą popularnością. Dowodem tego są częste wizyty dziennikarzy, kroniki filmowej, wycieczek szkół podstawowych i nauczycieli. Placówkę odwiedzili goście zagraniczni z ZSRR, Bułgarii, Litwy, NRD, RFN. Wyróżnienia, poziom nauczania i wychowywania umożliwił start wychowanków na wyższych uczelniach artystycznych. Liczna grupa absolwentów zasiliła orkiestry, zespoły świetlicowe, wojskowe, zespoły pieśni i tańca. Niektórzy z nich do dzisiaj pracują jako instruktorzy i akompaniatorzy.
Z inicjatywy Antoniego Janiszewskiego zorganizowano w 1966r. Klub Absolwentów, który w owym czasie liczył 120 osób. Jego członkowie utrzymywali stałą łączność ze Szkołą Muzyczną. Były to spotkania połączone z koncertami.

Z inicjatywy dyrektora powstaje 12 października 1959 roku Stowarzyszenie Muzyków Ludowych w Zbąszyniu, co jest konsekwencją działań zmierzajacych do utrzymywania tradycji ludowego muzykowania na terenie regionu. Działalność SML wiązała się z PSM, gdzie pobierali naukę przyszli muzycy ludowi u mistrza Tomasza Śliwy.
Poszukując nowych, skutecznych a zarazem łatwych i atrakcyjnych form muzykowania młodzieży Janiszewski sprowadził z NRD nieznane u nas instrumenty dęte - szałamaje. 6 grudnia 1971r. powstaje Dziewczęca Orkiestra Dęta "Szałamaje" . W dniu 18 grudznia 1971r. Antoni Janiszewski ułożył dla orkiestry marsz paradny pod nazwą "Zbąszyńskie Dziewczęta". Odbyło się spotkanie z rodzicami, nauczycielami szkół i lekarzem. W wyniku częstych i aktywnych prób dziewczęta potrafiły wykonać marsz na powitanie rodziców.
W lutym 1972 r. Janiszewski, wówczas jeszcze dyrektor PSM w Zbąszyniu wystąpił do Ministerstwa Kultury i Sztuki w Warszawie z prośbą o zezwolenie na otwarcie i prowadzenie klasy eksperymentalnej na szałamaje.
Od 1973 r. w związku z przejściem Janiszewskiego na emeryturę, działalność orkiestry przeszła pod opiekę SML, gdzie Antoni Janiszewski był dyrektorem artystycznym.
Antoni Janiszewski umiera, po ciężkiej chorobie 20 października 1985r
na podstawie "Antoni Janiszewski - Działacz Kultury Zbąszyńskiej"
autorstwa Józefa Kowalonka (Bydgoszcz 1979)